Давид IV Строитель - грузинский царь из династии Багратиони, сын Георгия II. Взошел на престол в возрасте 16 лет и получил страну, сравненную с землей во время “великого турецкого нашествия”. Постоянная угроза нового вторжения со стороны врагов и расширение государственных пределов требовали создания многочисленной регулярной армии. И царь Давид принял весьма неожиданное решение - переселил в Грузию 40 тысяч половцев (кипчаков) с семьями, изгнанных киевским великим князем Владимиром Мономахом из южнорусских степей. Царь Давид уделял большое внимание строительству городов, дворцов, дорог, мостов, караван-сараев. В период его царствования в Грузии были воздвигнуты десятки храмов и монастырей, создавались новые и расширялись старые города. В 1103 году, по инициативе Давида Строителя, был созван Церковный Собор в Руиси (регион Шида Картли), постановления которого укрепили каноническую жизнь Церкви и утвердили церковное благочиние. Молодой царь приумножил войско, оснастил его оружием, лошадьми и приступил к обучению. Во время учений и малых сражений он вселял в бойцов веру в победу. Обучал стратегии и тактике боев и напоминал о славных победах грузинских воинов. Давид запретил в армии сквернословие, непристойные песни и установил идеальный порядок. А войска пехотинцев постепенно заменил конными отрядами. Давид Строитель был не только отличным воином и стратегом, но и просветителем. Он посчитал приоритетом сегмент образования и делал все, чтобы поставить на ноги эту отрасль. Основал Гелатскую и Икалтойскую академии – с тех пор грузины могли получать полноценное образование на родине. Православная Церковь Грузии причислила Давида Строителя к лику Святых как благоверного царя в конце XIII века, сделав исключение из правила канонизировать только мучеников и преподобных.. ••• მეგობრებო, დღეს ერთ-ერთ უდიდეს ქართველ ხელმწიფეს - დავით IV აღმაშენებელზე მოგიყვებით. ის ისტორიაში შევიდა, როგორც საქართველოს ოქროს ხანის არქიტექტორი.. დავით IV აღმაშენებელი არის ქართველი მეფე ბაგრატიონთა დინასტიიდან, გიორგი II-ის ძე. 16 წლის ასაკში ავიდა ტახტზე და მიიღო მიწასთან გასწორებული ქვეყანა "დიდი თურქების შემოსევის" დროს. მტრის ახალი შემოსევის მუდმივი საფრთხე და სახელმწიფო საზღვრების გაფართოება მოითხოვდა დიდი რეგულარული ჯარის შექმნას. დავით მეფემ კი ძალიან მოულოდნელი გადაწყვეტილება მიიღო - საქართველოში დაასახლა 40 ათასი პოლოვცი (ყიპჩაკი) თავისი ოჯახებით, რომლებიც კიევის დიდმა კნიაზმა (მთავარმა) ვლადიმირ მონომახმა განდევნა სამხრეთ რუსეთის სტეპებიდან. დავით მეფე დიდ ყურადღებას აქცევდა ქალაქების, სასახლეების, გზების, ხიდების, ქარვასლაების მშენებლობას. მისი მეფობის დროს საქართველოში აშენდა ათობით ტაძარი და მონასტერი, შეიქმნა ახალი ქალაქები და გაფართოვდა ძველი ქალაქები. 1103 წელს დავით აღმაშენებლის ინიციატივით რუისში (შიდა ქართლის რაიონი) მოიწვიეს საეკლესიო კრება, რომლის გადაწყვეტილებით განამტკიცა ეკლესიის კანონიკური ცხოვრება და დაამტკიცა საეკლესიო დეკანატობა. ახალგაზრდა მეფემ გაამრავლა ჯარი, აღჭურვა იარაღით, ცხენებით და დაიწყო წვრთნა. წვრთნებისა და მცირე ბრძოლების დროს მებრძოლებს გამარჯვების რწმენას უნერგავდა. ასწავლიდა ბრძოლის სტრატეგიებსა და ტაქტიკას და ახსენებდა ქართველ ჯარისკაცების დიდებულ გამარჯვებებს. დავითმა ჯარში უხამსი სიმღერები აკრძალა და იდეალური წესრიგი დაამყარა. ხოლო ქვეითი ჯარები თანდათანობით შეიცვალა საცხენოსნო ნაწილებით. დავით აღმაშენებელი არა მხოლოდ შესანიშნავი მეომარი და სტრატეგი იყო, არამედ განმანათლებელიც. მან განათლების სეგმენტი პრიორიტეტულად მიიჩნია და ყველაფერი გააკეთა იმისთვის, რომ ეს ინდუსტრია ფეხზე დაეყენებინა. მან დააარსა გელათის და იყალთოის აკადემიები - მას შემდეგ ქართველებს შეეძლოთ სრულფასოვანი განათლების მიღება სამშობლოში. საქართველოს მართლმადიდებელმა ეკლესიამ გამონაკლისი დაუშვა მხოლოდ მოწამეებისა და წმინდანების წმინდანად შერაცხვის წესში, და დავით აღმაშენებელი XIII საუკუნის ბოლოს წმინდანად შერაცხა, როგორც ღვთისმოსავი მეფე.. Подписывайтесь на наш канал: t.me/JavakhkDiasporaOfRussia1