მე მახსოვს 8აგვისტოს ბრძოლა

მე მახსოვს ცრემლი დაღვრილი დედის
ბევრი ვაჟკაცი დაეცა მაშინ
ბევრმა ქართველმა გაწირა თავი
აფხაზეთი და ოსეთი იბრძვის
საქართველო კი ტირის ხალხისთვის
ბევრი ვაჟკაცი დაეცა მაშინ
ბევრმა მიუძღვნა სული სამშობლოს
მე მახსოვს გიორგი ანწუხელიძე
როგორ გმირულად იდგა მტერის წინ
მან არ აკოცა პუტინის დროშას
და მან კაცურად დალია სული
ავიდა ცაში ამაღლებული
ყიჟით შეხვდნენ მას მეგობრები
იქვე მდუმარე იდგა ზვიადი
უჭირდა მაღლით დანახვა მიწის
ხელს ვერ უწვდიდა დაჭრილ სამშობლოს
მას აწუხებდა ტკივილი ჩვენი
როგორც კი გიორგი მივიდა მასთან
ის მიესალმა თავის პრეზიდენტს
ტიროდა ისიც ტიროდა ყველა
თავის სამშობლოს ვერ უწვდიდნენ ხელებს
გავიდა ტანჯვის დღეს 6წელი
გმირებს ვადიდებთ ვლოცულობთ მათთვის
მე ვფიცავთ გმირებს რომ მოკვდნენ ომში
სისხლს ამოვირებთ
საქართველოსთვის
დავით ღურწკაია