#Одамлар маҳрумлик ҳақида гапирганда, одатда хаёл мол-дунё ёки мансабга кетади.

Лекин мўминларнинг онаси ҳазрати Оиша розияллоҳу анҳонинг умри давомида ҳеч қачон фарзанд кўрмаганини камдан-кам одам ўйлаб кўради.
Шунга қарамай, саҳиҳ суннат китобларида у зотнинг бирор марта ҳам: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен учун Аллоҳдан зурриёт сўранг», деганлари ривоят қилинмаган.
Бу оналик у зот учун қадрсиз бўлганидан эмас, балки Аллоҳнинг қазо ва қадарига рози бўлиш энг улуғ ибодатлардан эканини яхши билганларидан эди.
Расулуллоҳ ﷺ у зотга уйландилар. У зот Расулуллоҳ ﷺнинг аёллари ичида энг севимлилари эдилар. Расулуллоҳ ﷺ билан муҳаббат ва меҳр-оқибатга тўла йилларни яшадилар.
Сўнг Расулуллоҳ ﷺ вафот этдилар. Ўша пайтда ҳазрати Оиша розияллоҳу анҳо тахминан ўн саккиз ёшларда эдилар. Кейин у зот Расулуллоҳ ﷺдан кейин қарийб қирқ етти йил яшаб, умматга унинг динини ўргатдилар, катта саҳобалар ва тобиинларга фатво бердилар.
Ҳатто Расулуллоҳ ﷺдан энг кўп ҳадис ривоят қилган кишилардан бирига айландилар.
Асрлар давомида миллионлаб мусулмонлар у зотнинг илмларидан баҳраманд бўлдилар.
У зотнинг фахри кўп фарзанд туққанларида эмас эди, балки Аллоҳ таоло Қуръони карим насси билан у зотни мўминларнинг онаси бўлиш шарафига мушарраф қилганида эди.
У зотнинг фиқҳи ва ҳужжатининг кучлилигини кўрсатадиган воқеалардан бири шуки, бир киши у зотни ҳақорат қилди.
Шунда унга: «Ахир у сенинг онанг эмасми?» дейилди.
У: «У менинг онам эмас», деди.
Бу гап у зотга етгач:
«Рост айтибди. Мен фақат мўминларнинг онасиман. Кофирлар учун эса она эмасман», дедилар.
Бу жавоблари Аллоҳ таолонинг қуйидаги сўзига мувофиқ эди:
﴿النَّبِيُّ أَوْلَىٰ بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَأَزْوَاجُهُ أُمَّهَاتُهُمْ﴾
«Пайғамбар мўминларга ўз жонларидан ҳам ҳақлироқдир. Унинг аёллари эса уларнинг оналаридир».
(Аҳзоб сураси, 6-оят).
Аллоҳ мўминларнинг онаси ҳазрати Оиша розияллоҳу анҳодан рози бўлсин.
Аллоҳ таоло у зотнинг номини кўп фарзанд билан эмас, балки илм ва иймон билан абадий қилди. У зотнинг сийратлари эса бугунги кунгача уммат учун нурли йўлчи юлдуз бўлиб қолмоқда.
Манбалар:
Қуръони карим, Аҳзоб сураси, 6-оят.
«Саҳиҳул Бухорий»,
«Расулуллоҳ ﷺ саҳобаларининг фазилатлари» китоби.
«Саҳиҳ Муслим», «Саҳобаларнинг фазилатлари» китоби.